Prijs Diversiteit & Inclusie Apeldoorn 2026

Inclusie begint voor mij bij de vanzelfsprekendheid dat je erbij hoort.

​

Met ontzettend veel trots mag ik delen dat ik de Prijs Diversiteit & Inclusie Apeldoorn 2026 in ontvangst heb mogen nemen in de categorie Rolmodel & Trendsetter.

​

Een bijzondere erkenning die mij oprecht raakt en waar ik vooral heel dankbaar voor ben.

​

Een speciaal woord van dank aan Charissa van Andel, die mij heeft voorgedragen voor deze prijs. Door Charissa ben ik ooit met theater in aanraking gekomen. Zij zag iets in mij wat ik zelf misschien nog niet eens zag. Ik noem haar niet voor niets mijn theaterzus. Ze moedigt me aan, denkt met me mee, maar houdt me ook een spiegel voor wanneer dat nodig is. Dat juist zij mij heeft voorgedragen, maakt deze prijs voor mij extra bijzonder.

​

Erbij horen

Diversiteit en inclusiviteit gaan voor mij over het dagelijks leven. Over onderwijs, de werkvloer, kunst en cultuur, maar vooral over de vanzelfsprekendheid dat je erbij hoort.

​

Dat je mag voelen:

Ik hoor erbij. Ik word gezien. Er wordt ook aan mij gedacht.

​

Vanuit Theater Toko probeer ik daar binnen kunst en cultuur mijn steentje aan bij te dragen. Door drempels te verlagen, mensen en gemeenschappen met elkaar te verbinden en verhalen een plek te geven die niet altijd vanzelfsprekend worden gehoord.

​

Niet vóór mensen bedenken wat zij nodig hebben, maar samen mét mensen creëren.

​

De verschillende Typisch-projecten (Typisch Moluks en Typisch Turks) zijn daar een mooi voorbeeld van. Gemeenschappen dragen zelf hun verhalen, ideeën, cultuur en wensen aan. Samen kijken we hoe we die zichtbaar kunnen maken en een plek kunnen geven binnen de Apeldoornse cultuurhuizen.

​

Ik ben CODA en GIGANT dan ook ontzettend dankbaar voor het vertrouwen dat zij mij en Theater Toko geven. Dat zij mijn kracht en ervaring zien en mij als projectleider de mogelijkheid geven om samen met verschillende werkgroepen en gemeenschappen aan de slag te gaan, maakt mij trots.

​

Nieuwsgierig blijven naar elkaar

We zijn er nog niet. Er is nog genoeg werk te doen. Maar er is beweging en er ontstaat steeds meer bewustwording.

​

Voor mij hoeft inclusie ook niet altijd iets groots te zijn. Het begint juist vaak heel klein. Met iemand écht zien. Een begroeting op straat. Even aandacht hebben voor je buurman of buurvrouw. Of simpelweg nieuwsgierig zijn naar iemand die misschien anders is dan jij.

​

Wie ben jij? Wat is jouw verhaal?

Juist in die ontmoeting ontstaat verbinding.

​

Deze prijs voelt voor mij daarom niet alleen als een prachtige erkenning, maar vooral ook als een aanmoediging om door te gaan. Om deuren te blijven openen, mensen met elkaar te verbinden en bij te dragen aan een stad waarin steeds meer mensen voelen:

ook ik hoor erbij.

​

Want uiteindelijk zijn wij samen Apeldoorn.

​

En dat mag wat mij betreft zichtbaar, hoorbaar én voelbaar zijn.

​

Dank aan stichting De aanwinst.